EPOS

Aurten (2008-KO Apirilan) ikasketa bidaiarik gabe geratzeko zorian egon ziren; baina azken momentuan, irakasle batek Andorrara eskiatzera joatea proposatu zuen eta horrela izan zen. Mari Jose, Jose Luis, Beñat eta monitore berezi batekin joan ziren Aste Santu ostean.

Han zenbait ekintza prestatuta zituzten. Egunero joaten ziren eskiatzera goizeko 10-etatik ordu bata arte. Bertan monitoreekin ibiltzen ziren. Gero bazkaltzera joaten ziren(jana ez zen oso ona). Jan ostean, laurak arte nahi zutena egin ahal zuten: berriro eskiatzera , eguzkia hartzera... Lauretarako autobusean bildu behar ziren hotelera joateko. Arratsalde libreak zituzten. Tarte horretan batzuk Bideojokoetan aritzen ziren, beste batzuk erosketak egiten, herria bisitatzen...

Behin, arratsalde berezi bat prestatu zuten Caldea deituriko “spa”-ra joateko. Primerakoa.
Gaueko zortzietarako hoteleko jantokian egon behar ziren afaltzeko.

Bertan hemengo jende asko zegoen eta batzuek harreman berriak egin zituzten.

Afalostean batzuk logurez eta beste batzuk martxaz logeletara joaten ziren.

Haien iritziz itzel egon zen, primeran pasatu zuten eta beste urte batean errepikatzeko gomendatzen dute zalantza barik.

Ez nuke zezena izan nahi...

Wed, 17 Sep 2008 08:59:42 +0100

Zezenketak beti izan dira eztabaidan hasteko arrazoia. Batzuen ustez gure kulturaren barruan sartzen da; beste batzuek, aldiz, zezenak bakarrik entretimendu moduan hiltzea ez dela bidezkoa uste dute.
Zezenketaren historiak Cesaren garaira eramaten gaitu. Jendea zirkura, honelako ikuskizunetara joaten zen, entretenitzeko asmoz; hortik omen dator “tradizio” hau.
Ikuskizunaren aurretik, zezenak alai eta ondo zainduta bizi dira larrean “haien eguna” iritsi arte.
Zezenketa bespera egunean gela ilun batean sartzen dute zezena, horrela kalera ateratzean argiek eta jendearen oihuek nahastea lortzen dute. Begietan baselina ematen diote ikusmena murrizteko; hanketan substantzia mingarri bat jartzen diote mugitzeari ez uzteko eta horrela, oso basatia delako irudia eman ikusleei.

Ikuskizunaren bitartean, zezenak oso indartsu erasotzen badu, pikatzailea ateratzen da zaldiaren gainean; lantza bat eskuan daramala, zezenari bizkarrean sartzeko, honi indarra ahultzen zaio eta toreatzaileak abantailaz irabaz diezaioke, ikasitako teknikak erabiliz.
Odol-jarioa ziurtatzen dute banderilek. Hauek pikatzailearen jardunaren ostean jartzen dira. Inoiz zigorreko banderila erabiltzen dute, batez ere, pikatzailearen erasoak zezenarengan eragin eskasa izaten duenean. Banderila honek 8 zm-ko arpoia du.
Toreatzaileak zezena 80zm-ko ezpataz zeharkatzen du. Ezpata honek zenbait organo zauritzen ditu. Zezenak zorte baldin badu, atoan hiltzen da; bestela, odola dariola ikus daiteke, bere odolaz itota hil arte.

Azkenean, zezena lurrean hilda, toreatzaileak belarria edo barrabilak mozten dizkio eta ikusleriaren aurrean harro-harro altzatzen ditu. Esan behar da, batzuetan zezenak bizirik daudela atal hauek mozten zaizkienean.

Zezenaren begietatik malkoak darizkiola, mina sentitzen duenaren islada izanik, honen aurpegira begiratzea inolako pena barik, zail gerta daiteke.

Paperak aldatzen ditugu?

Andrea, Haizea , Iraide

Comments

GAUEKO ISTORIOAK

Wed, 17 Sep 2008 08:51:28 +0100

1. Gau hartako istorioa
Nahiz eta istorio hau erreala ez iruditu, Cuencako errepide batean gizon bati gertatutakoa da.
Gauerdi euritsu batean, gizon bat errepide ertzean autostop egiten zegoela, auto bat bere parean gelditu zen. Autora sartzean eta bere ezkerrera begiratzean ohartu zen ez zuela inork gidatzen. Orduan, ahots batzuk entzun zituen.
Aurrera begiratzean, konturatu zen amildegi bat zegoela. Bapatean, esku bat agertu zen eta bolantea mugitu zuen. Ikaratuta, autotik irten zen eta gizonezko ahots bat entzun zuen. Honek zera esaten zuen: “Ez izan alferra eta lagundu kotxea bultzatzen!”

2. Gure bidaia amonarekin.
Pasaden urtean, Tarragonara joan nintzen familia guztiarekin, baita amonarekin ere. Bidaia oso luzea izan arren, nahiko ondo eraman genuen.
Hotelera heltzean, maletak logelara eraman genituen. Berandu heldu ginenez ez genuen izan astirik hondartzara joateko eta hotelean geratu ginen afaltzen, makarroiak, entsalada eto okela hartu nuen. Oso gozo zegoen dena. Afaldu ostean, gaueko hamaiketarako lotara joan ginen.
Hurrengo egunean ,goizean goiz, amak negarrez iratzarri gintuen nire arreba eta biok. Amona bere ohean hilda agertu zen. Diru askorik ez genuenez, ezin genuen hilkutxa ordaindu; beraz, erabaki genuen amona maindirean biltzea eta autoaren ekipaje-tokian lotzea.
Gasolindegi batean gelditu ginen zerbait jateko, ez genuelako gosaldu eta. Autora bueltatzerakoan, ohartu ginen maindirea desagertu zela eta horrekin batera amona.
Ordutik ez genuen haren berririk izan.

3. Xtabay
Istorioak esaten duenez Yucatanen eta Quintana Roon, Mexikoko hego-ekialdean, gau ilun eta beltzetan emakume polit bat, Xtabay deitutakoa, agertzen zaie estatu horietako mendietan zuhaitz ebakitzaileei eta garagardotan diru asko gastatzen dituzten gizonei ere.
Emakume honek gizonak bereganatzen ditu eta hurrengo egunean gizonak hilda agertzen dira. Inork ez daki zer gertatzen den gau horretan baina bere gorputzak zatituta eta zauri ikaragarrirez beteta azaltzen dira.

Libe eta Kepa